Vermist
Mutsy is geadopteerd in
Sinds eind maart is onze 15j oude kater Mutsy vermist,nadat we flyers hadden uitgedeeld in de buurt kregen we telefoon dat hij begin april nog gezien was in de Morinnestraat richting Zwevegem. Mutsy is gemakkelijk te herkennen aan zijn kleine gestalte en vooral aan zijn kromme staart. Heeft u Mutsy gezien graag een seinte op het nummer 0497/179990
Gepost door Joke Simoen op woensdag, 16 mei 2012 16:05
Kaartje van onze Diva ontvangen :Bedankt voor wie jullie zijn en alles wat jullie doen
Diva is geadopteerd in 2012
Lieve mensen van het dierenasiel,
Bedankt dat ik al die tijd bij jullie mocht blijven.Ik zal nooit vergeten hoe goed ik het had bij jullie. Ik werd door jullie verwend omdat ik vaak mocht vrij rondlopen. Ik heb nu een nieuwe thuis gevonden bij mijn baasjes en ben hier heel gelukkig.
Kus,
Diva
Gepost door Diva Diva op zaterdag, 12 mei 2012 12:18
Elodie
Elodie is geadopteerd in 2012
Hallo,
Via deze weg wilde ik jullie een update over Finn (voormalig Elodie) geven. Ze woont nu bijna twee weken bij me en het gaat super goed. We wandelen en knuffelen veel, ze voelt zich al helemaal thuis en het is net alsof we al jaren bij elkaar zijn.
Zie bijgevoegde foto's.
Groetjes Fabienne
Gepost door Elodie Elodie op woensdag, 09 mei 2012 11:15
Beste medewerkers,
Eefje is geadopteerd in 2011
Eerst excuses voor het feit dat ik nu pas wat mij/ons laat weten. Computerstoring en andere problemen. Omdat het zolang geleden is dat ik Eefje, gehaald heb voeg ik ook haar ‘advertentie’ bij. Ik heb haar 5-11-2011 gehaald en ik ben heeeeeeel !! blij met haar. En zij met mij, durf ik wel te stellen. Zij is bijzonder vrolijk, maar kan ook heel rustig zijn. Ik had jullie van te voren gevraagd te testen of zij bij katten kon. Jullie concludeerden dat zij dat kon. Dat is ook zo, maar er zit wel een ‘mits’ aan. De betreffende kat moet niet weglopen..... Toen ik thuis kwam stond de oudste kat (Dirk) in de gang te wachten. De deur ging open, Dirk zag Eefje, snuffelde even aan Eefje (die daar heel verlegen van werd), draaide zich om en liep de kamer in. Eefje wist dus wie hier de baas is. Omdat Eefje heel moe was heeft zij de hele avond geslapen, Cobus (de jongste kat) durfde zich ook te laten zien. De dommerd ging naar Eefje liggen kijken. Toen die wakker werd, holde Cobus weg en rende Eefje er achter aan. Gevolg was dat Cobus lang bang is geweest voor Eefje, want iedere keer rende Eefje op Cobus af zodra zij hem zag. Het leek op een gegeven moment zelfs een obsessie te worden. Daar baalde ik wel van. Ik had vroeger altijd gezegd dat het mij niet zal gebeuren dat ik een nieuwe hond in huis haal, waardoor mijn kat niet meer de woonkamer in zou durven. Dan zou de hond weer weggaan. Maar ja, de werkelijkheid is anders. Eefje is zo leuk en lief dat dat niet gebeurde. ‘s Avonds moest Eefje maar in de bench, dan kan Cobus door woonkamer lopen. Inmiddels gaat het al een stuk beter. Het gaat nog niet zo goed als tussen Dirk en Eefje. Dat zijn echt 2 vriendjes.
Ik heb Eefje kunnen leren dat zij ‘s nachts in de woonkamer slaapt (de eerste weken ging ik dan af en toe bij haar liggen). Cobus heeft dan alle vrijheid op de slaapetage en bovendien heeft Eefje niet de bouw om al te veel trappen te lopen. Bji de trap naar de voordeur heb ik daarom snel een loopplankje gemaakt.
Het alleen zijn gaat langszaamaan beter. Af en toe is er iets kapot gemaakt, af en toe lag er een plasje of poepje in huis (intussen dat al weken niet meer), maar wat ik veel belangrijker vind is dat zij niet/amper blaft of jankt. Want zou zij dat doen dan word je weer bang voor klachten van de buren. Van dat slopen en poepen heb ik alleen zelf (een beetje) last gehad.
Ik werk een halve dag thuis en een halve dag op kantoor. Voor ik thuis begin te werken loop ik een uurtje met Eefje, daarna ben ik wel thuis maar moet zij zich zelf amuseren. Meestal ligt zij te slapen, zij is in ieder geval heel rustig. Dan ging ik ruim een uur lopen en dan naar kantoor. Mijn moeder kwam dan vaak een paar uurtjes bij Eefje zitten. Dat ging allemaal prima maar ik voelde mij toch schuldig naar Eefje, ik vroeg wel heel veel van haar. Dus gaat zij ‘s middags mee met een hondenuitlater. En dat vindt zij geweldig. Wanneer die man haar komt halen, dan ziet zij mij niet meer. In de loop van de middag wordt zij dan, moe, thuisgebracht. Zij vindt het heerlijk om met honden te spelen, en is dan bepaald niet verlegen.
De hond van mijn zus is haar grote vriend. Lambiek is een goeie lobbes, die het toelaat dat Eefje in zijn poten of wangen bijt. Ik moet haar dan corrigeren, hij doet dat niet.
Intussen ben ik met haar ook naar een hondenschool gegaan. Eefje trok nl enorm aan de lijn met wandelen. Dat is helemaal over, deze week hebben wij examen gedaan. Zij heeft wel 6 tienen gehaald. Ik ben bijzonder trots op haar. Deze week gaan wij verder met de gevorderden cursus (clickertraining).
Ik ben heel gelukkig met haar. Zij biedt ook troost. Met 2 oude ouders die aan alzheimer beginnen te lijden, groeien de zorgen mij wel eens boven het hoofd. Dan ga ik even tegen Eefje liggen en zeg: “je kan niet al mijn zorgen wegnemen, maar je maakt het wel veel dragelijker”.
Overigens ben ik niet de enige die haar leuk vind. Ik krijg enorm veel reacties van mensen die haar zo leuk vinden. Van zeker 10 buren hier in de straat heb ik het (serieuze) aanbod gekregen dat zij wel op Eefje willen passen als ik eens weg moet. Daar heb ik wel eens gebruik van gemaakt, en dat ging prima. In het park wordt iedereen vrolijk van haar. Zij is een fantastische reclame van de asiel-hond!! Na ruim een halfjaar krijg ik nog steeds veel reacties. En dat is leuk, heel leuk.
Nogmaals ik ben heel gelukkig met Eefje. Het is jammer dat Zwevegem zo’n eind weg is, anders zouden wij nog eens langs komen.
Ik wens jullie heel veel succes met jullie werk.
Heeft Electra trouwens ook eindelijk een leuk huis?
hartelijke groeten van
Renée
Gepost door Saar Saar op dinsdag, 08 mei 2012 17:04
Hoog bezoek
Luvia is geadopteerd in 2012
Luvia kwam ons vandaag een bezoekje brengen , ze ziet er schitterend uit .
Bedankt aan de nieuwe pleegouders voor de goeie zorgen !!!!!
Gepost door Natalie Lagae op maandag, 30 april 2012 21:27
Een poot vanuit de grote stad
Max is geadopteerd in 2012
Dag iedereen,
eerst en vooral wil ik jullie bedanken om bijna een volledig jaar zo goed voor mij te hebben gezorgd. Ik mis jullie nog een beetje, maar inmiddels voel ik me al helemaal thuis bij mijn nieuwe baasje in de grote stad waar ik een heerlijke mand kreeg en een paar speeltjes, helemaal voor mij alleen.
Inmiddels ben ik een beetje bijgekomen en sta ik op mijn dagelijkse wandelingen door de stad want ondanks mijn leeftijd bruis ik nog van energie. Zeker met al die heerlijke prikkels om me heen! Enkel die trams, dat vind ik toch maar rare wezens... en hoe hard ik ook blaf en grom, ze lijken niet onder de indruk van me. Ik ben misschien wel klein maar ik ben heerlijk stoer. Daarom kreeg ik van mijn baasje een bling-bling ketting met mijn naam erop. Dat bevalt me wel en streelt mijn ego helemaal!
Kortom, het gaan fantastisch met me en ik heb het hier helemaal naar mijn zin, met mijn nieuwe vriendin Pim, als mis ik Mogwai toch een beetje. En heb ik je al verteld dat ik ook drie kippenvrienden heb? Ik snap niet waarom ze weglopen als ik in hun hok spring, nochtans vertoef ik er graag als ik me uitleef in de tuin!
Voor de foto poseer ik met mijn favo speeltje: mijn been die ik angstvallig bescherm. Stel je voor dat Pim het zou ontvreemden!
Zo, dit was mijn update!
Een dikke poot van Max!
Gepost door Lieselot Vandorpe op zaterdag, 28 april 2012 12:39
Vermist
Romain is geadopteerd in
Op maandag 23 april om 17u15 is kater Romain weggelopen ter hoogte van dierenarts Ann Moors, Martijn Van Torhoutstraat 72, Ename.
Romain is een gecastreerde kater van bijna 2 jaar oud.
Hij heeft een zwarte vacht en gele ogen. Zijn voetjes zijn wit, ook heeft hij een witte kleur aan de buikzijde.
Romain heeft een opvallend lange staart en een klein kopje.
Indien u onze kater ziet, gelieve contact op te nemen op het telefoonnummer 055/49.55.06 of 0497/94.66.26.
Gepost door Emmely Priau op donderdag, 26 april 2012 22:35
nieuwe thuis voor Dusty
Dusty is geadopteerd in 2012
fiere Dusty poseerde nog even voor zijn vertrek naar zijn nieuwe thuis !!
Bedankt Els !
Gepost door natalie Lagae op zaterdag, 21 april 2012 21:59
Caramel 'Relax'
Caramel (alias Jorre) is geadopteerd in 2012
Onze Caramel (vroeger Jorre) voelt zich al volledig thuis! Hij past zich overal aan en spint de ganse dag door!
Precies of hij hier al jaren woont!
Heel erg bedankt!
Gepost door Fam. Van Gansbeke Evy op maandag, 16 april 2012 14:16
foto van pitou
Pitou is geadopteerd in 2012
hallo ,
ik ging nog eens een foto doorsturen,he.
hier komt hij :is hij niet mooi!!!!!!!
Gepost door Pitou lovertje op zaterdag, 14 april 2012 16:24
gelukkige beestjes !
Gipsy is geadopteerd in 2003
Hallo,
Een eind geleden kwam ik via via op jullie site terecht. Ik ben zo wat beginnen lezen, en wou eigenlijk ook wel laten weten hoe het hier nu gaat...
Eind november 2003 wou ik een hond adopteren. M'n vriend was nog maar net gestorven, thuis hadden we altijd al honden gehad, en ik miste ook wel het idee dat er altijd iemand op me zat te wachten als ik thuis kwam en daar ook blij voor was. Thuis hadden we steeds grote honden gehad (Duitse herders, Collie, Labrador), een kleine hond vond ik niet zoveel aan : dat keft, daar val je over omdat je die niet zo goed ziet lopen... Dus, ik naar 't asiel, maar wel met enige voorwaarden. Ik kon evengoed een puppy in huis halen, maar wou toch eerst het asiel eens binnen lopen : wie weet...
Thuis had ik een gecastreerde kater Meneer Hugo, die best z'n mannetje staat tegenover een hond (Hij kwam uit een gezin met drie mechelse herders...). Ook heb ik een zoontje, toen was die twee maand oud. De buurman had iets tegen blaffende honden. Ik ging toen ook fulltime werken, dus het beestje moest wel kunnen alleen zijn. In de auto kunnen meerijden, is natuurlijk ook altijd leuk. Een jonge hond/puppy kan je veel leren, bij een hond met een zekere leeftijd leek me dit niet evident. Dus, ik met al mijn 'eisen/wensen' naar het asiel.
Toen ik aankwam, kwam net een pluchen bolleke terug van wandeling. Het huppelde vrolijk, iedereen was zijn vriendje, zo zag 'm eruit. M'n pa tegen mij : dit zou pas een hondje voor jou zijn ! Maar zo'n klein pluchen ding, zag ik eerst niet goed zitten... Ik met al m'n vooroordelen over een kleine keffer...
Toch is het uiteindelijk 'tjiepie' geweest die meegegaan is op proef. Geloof me, dat 'kleine mormeltje' heeft zich waarschijnlijk een heel stuk meer moeten bewijzen dan een grote hond, maar hij heeft me dan ook een heel ander idee gegeven over 'kleine' hondjes... Het beestje kwam wonderwel overeen met de kat. Het kindje zag hij graag, een vreemde moest niet naderen. Blaffen deed ie enkel als het echt nodig was, en hij was makkelijk stil te leggen. 't Enige waar hij niet mee om kon, waren de vogels in de kooi bij m'n pa. Fantastisch dus ! Toen ik na een week terugkwam, alle papieren in orde had gebracht en zo, was hij best wel zotjes. Hij raasde door het huis, sprong in de zetels, over de stoelen, zeker een half uur lang. Ik stond erop te kijken en dacht 'wat heb ik nu in huis gehaald...' Hoe meer ik hem probeerde stil te leggen, hoe slechter het werd. Een poedeltje, toen zou hij reeds drie jaar geweest zijn, meer haar dan hond, dolgelukkig dat hij niet terug moest naar het asiel. Dat was best wel duidelijk...
Tjiepie werd omgedoopt tot Gipsy. Ik vond het nogal respectloos om 't beestje als een "tjieperke" te bestempelen. Hij was in het begin best wel bang. Iedere borstel of trekker die in zijn buurt kwam, was teveel. Hij vluchtte in een muizenholleke. Ook aan de kelderdeur of andere muffere plaatsjes wil hij nog steeds niet echt voorbij. Staat de borstel naast zijn etenskom, dan eet hij gewoon niet, ook al is het zijn lievelingsvoer.
Toen hij hier aankwam, was z'n haar wel 10cm lang. Toch heb ik nog tot na de eerste lange vorst gewacht om hem te scheren. Ik had toen maar een halve hond meer over !!
Alles heb ik 't beestje kunnen leren, met véél geduld. Ik moet eerlijk zijn dat ik gedurende het eerste jaar regelmatig heb gezegd dat ik hem terug zou brengen. Hij plaste in huis, scheurde de vuilniszakken open, wou me bijten als ik hem iets wou afnemen, wilde niet in zijn mand... Nog steeds zie ik het beestje veranderen in kleine dingen. Hij was erg bang in het begin. Het enige dat hij vertrouwde was ik, ook al moest ik hem regelmatig op zijn plaats zetten. Stelselmatig werd duidelijk dat 't diertje niet is afgestaan omwille van één of andere huidziekte van de zoon. Gipsy is zeker weten opgesloten geweest in een hokje dat niet goed verlucht is, geslaan, was bang van een luide stem, durfde niet in een mandje, liep me overal achterna, bang van iedereen die binnen kwam. Als je ertegen sprak, luid of stil, lief of boos, begon hij uit angst te plassen. Hij heeft een behoorlijk karaktertje, maar is super slim en onthoudt ontzettend veel. Hij deed behoorlijk wat zware epileptische aanvallen (nu nog zelden) Dit kwam waarschijnlijk door stress, maar ook door slecht werkende nieren (filteren niet genoeg, met als gevolg dat hij zichzelf lichtjes vergiftigd). Volgens m'n dierenarts moet hij als jonge hond zeer ongezonde voeding hebben gekregen. Zijn nieren zijn nu, na acht jaar, toch nog iets verbeterd. De medicatie die hij zo lang nam, heb ik zelfs een jaar geleden volledig afgebouwd, en nu doet hij maar heel zelden nog een klein aanvalletje (in het afgelopen jaar slechts 2 !)
Met veel geduld heb ik zijn vertrouwen kunnen winnen. Het enige wat me niet gelukt is, is hem alleen beneden te laten slapen. Na drie weken zitten jammeren en huilen, heb ik hem toch naar boven laten komen. Hij was bang van de trap, dus heeft hij daar ook enkele uurtjes over gedaan... Sedert dien slaapt hij onder de dekens aan de voeten. (vooral lekker warm in de winter !!!) Hij verzamelt de (gedragen) kousen in zijn mand. Vroeger moest ik echt vechten om die terug te krijgen. Nu maken we daar een spelletje van, en geeft hij ze zonder probleem terug af. Ze kapot bijten heeft hij nooit gedaan, hij moest waarschijnlijk enkel voor de geur zorgen van ons... 't Voordeel is nu dat ik maar heel zelden alleenlopers heb in de was : ik controleer regelmatig de mand van Gipsy, en daar zijn de verloren kousen !!
De voorbije jaren ging Gipsy regelmatig mee op bezoek bij m'n ouders, hij ging mee op reis, rijdt mee met de fiets in een speciale zak, of gewoon op m'n buik in de trui, ving hij ook muizen die de kat liet lopen... Zijn balletje en hem zijn bijna onafscheidelijk. Uren kan hij daarmee doorgaan. Met zoonlief is hij beste vriendjes. Regelmatig gaat hij nu nog mee 'om 't kindje' naar school, één van zijn grote favoriete uitstappen ! Zolang hij maar kindjes ziet... Deze zomer mag hij voor 't eerst mee op kamp, als 'kookhond'. Hem vier dagen bij iemand anders laten logeren, zou hij waarschijnlijk niet overleven. Hij hangt echt aan z'n vrouwke en z'n kindje... Ik ga mee als kookouder, Marten op circuskamp, en Gipsy mag samen met Tina en de andere honden van de instructeurs en kookouders gaan spelen...
Ondertussen (nu ook al vijf jaar) is er dus nog de kruising labrador x golden retriever Tina bijgekomen ook. Tina was toen ook al vier jaar oud. Mensen die de combinatie hond en twee kleinere kindjes niet goed meer zagen zitten. 't Is nochtans een droom van een dier met kinderen. Zo voorzichtig ken ik maar weinig honden... 't Beest is dus gespaard geweest van de ontmoeting met het dierenasiel. Die twee komen hier razend goed overeen, alhoewel het met andere honden niet altijd evenveel klikt. Ze houden mekaar gezelschap als ik uit werken ben. Ze spelen samen met de bal, steken samen deugnieterij uit, of liggen lekker languit in de zetel te maffen als ik thuis kom. De deur staat op een kier, als het droog weer is, en zo kunnen ze de ganse dag regelmatig een goeie dag zeggen aan de buurvrouw. Als zij haar deur open doet, lopen ze beiden naar buiten, want, Yvette zou maar eens een snoepje bij hebben !
Gipsy wordt er eind dit jaar 12. Meneer Hugo, en Tina worden er 10. Allen worden ze lekker grijs, slapen al een stuk meer dan enige jaren geleden, maar genieten hier van het lui-lekker-leven. Nu maar hopen dat ze er nog een mooi eindje aanbreien, want als er eentje niet is, loopt de rest te zoeken. 't Zou ook maar stilletjes worden in huis, en een goeie vriend verliezen is nooit leuk. Komt er dan nog bij dat ze waarschijnlijk snel na elkaar zullen volgen, hun leeftijden in gedachten houdend.
Met een klein hartje was ik begonnen aan 'oudere' 'adoptiedieren', maar één ding weet ik al zeker. De dag dat onze beestjes naar de eeuwige jachtvelden zijn, (of is het in hun geval de eeuwig zalige zetel ?) dan zal ik er niet lang over moeten nadenken, en willen we met veel plezier andere dieren, die even wat minder geluk hebben gehad, een nieuwe kans geven !
Groetjes van ons allen !
Carla en Marten, en de drie viervoeters
Gepost door carla d'haese op dinsdag, 10 april 2012 16:35
Milleke
Milord is geadopteerd in 2012
Ons Milleke stelt het heel goed bij ons. Hierbij een foto van hem na het spelen buiten. Hij ligt uitgeteld in onze zetel in zijn mandje met zijn knuffels:)
Gepost door Tamara Piers op zondag, 08 april 2012 19:02
Tommy
Tommy is geadopteerd in 2012
Nadat we onze Rambo totaal onverwacht hebben moeten laten inslapen, hebben we Tommy geadopteerd. Weer een York, ja, het was alsof hij op ons zat te wachten :-)
't Is een schatje. Een echt knuffelhondje :-)
Gepost door Hilde Delbaere op zaterdag, 07 april 2012 13:12
Eerste dag na adoptie
Spike is geadopteerd in 2012
Spike heeft een al bij al goede eerste nacht achter de rug en voelt zich al helemaal thuis.
Gepost door Alain Steelant op zaterdag, 07 april 2012 10:57
gewonde kater vermist
Monkya is geadopteerd in
Hallo, even een korte oproep:
mijn kater Monkya (geadopteerd bij Dier Onder Dak) is gisteren aangevallen door de hond van de buren. Volgens mijn vriend maakte hij vreselijk lawaai. De buurvrouw is moeten tussenkomen en de kat is weggevlucht. Normaal blijft hij altijd bij ons, dus nu hij weg is maak ik mij echt zorgen.
Als er iemand uit Ronse een wit-roste kleine kater heeft zien lopen, stuur mij dan aub een mailtje: sarahdhont@hotmail.com
Alvast bedankt!
Gepost door Sarah Dhont op woensdag, 04 april 2012 13:30
kater vermist
whisky is geadopteerd in
Onze volledig grijze kater is vermist sinds 21/03/2012. Hij loopt normaal in de buurt van de knokstraat in avelgem. Hij is moeilijk te pakken door vreemden. Alle tips zijn welkom.
We missen hem..
Gelieve een mailtje te sturen als je iets meer weet naar doores-@hotmail.com.
Gepost door Doorke Dedecker op vrijdag, 30 maart 2012 23:19
mevr
HAZE is geadopteerd in 2012
hallo hierbij al eens een eerste berichtje na haar eerste nacht hier ze heeft het uistekend gedaan grts
Gepost door anja lambert op donderdag, 29 maart 2012 15:04
poes vermist
joske is geadopteerd in
hallo ,sedert 11/3 s'avonds is ons joske vermist
ze is blauw grijs en wit ,kattin en gesteriliseerd
wij denken dat ze per ongeluk meegenomen is tot in meulebeke , ze is nog nooit bij ons van de kwekerij geweest dus kent geen gevaar ,honden ,auto's ,enz
hebt u ons joske gezien bel ons aub
wij geven een mooie beloning aan de persoon die haar terug brengt
0475 517163 christ
0478738354 dominique
alvast hartelijke dank voor jullie hulp
Gepost door christ en dominique verkest op woensdag, 28 maart 2012 16:40
Ons Aïkatje
Aïka is geadopteerd in 2010
Met ons Aïkatje gaat alles top,
we hebben ze geadopteerd als baby , en is nog altijd speels en actief ze houd van sporten ,
en is super. Ze zou wel eens durven weg lopen maar we trainen :)
Ze leert snel en graag , het is echt een schat :)
Gepost door Delfien Speleers op zondag, 25 maart 2012 21:08
Stapper gespot !!!
Stapper is geadopteerd in 2012
deze middag zag ik Stapper samen met zijn baasje en vriendje Cézane .
Hij herkende me nog, echt leuk om een vrolijke en speelse Stapper eens terug te zien.
En zijn baasje is duidelijk zijn beste maatje !!!!
Gepost door natalie Lagae op woensdag, 21 maart 2012 14:49