Dagboek van het asiel

Fiscale attesten

19/01/2011

Dierenasiel de Leiestreek vzw heeft een toelating van het Ministerie van Financiën om fiscale attesten uit te reiken aan personen die op jaarbasis een gift van 40 euro of meer aan onze organisatie schenken.

Voor 2010 was dat nog 30 euro op jaarbasis. Een beslissing van de overheid (ten gevolge van een indexaanpassing) verhoogde dit bedrag naar minstens 40 euro per jaar voor giften van 2011. Afhankelijk van je inkomen kan je via belastingaftrek tot de helft van je gift terugkrijgen. Voor giften vanaf 40 euro op jaarbasis ontvang je automatisch een fiscaal attest in de maand maart van het daaropvolgende jaar.

In naam van onze dieren, bedankt voor uw steun.

Top

Paniek door vuurwerk

4/01/2011

We waren pas 3 uur ver in het nieuwe jaar en onze vrijwilligers hadden al 7 loslopende honden van straat gehaald in paniek door het vele vuurwerk.

Een Duitse Herder in Wielsbeke, een Labrador in Spierre, een Berner Senne in Avelgem, een Berner Senne in Izegem en 3 honden in Kortrijk.

Het opmerkelijkste verhaal kwam van Laika, een 14 jaar oude hondje: Opgeschrikt door het vele vuurwerk om middernacht, ging Laika aan de haal in het centrum van Kortrijk.

Aan de vlucht van het 14-jarige, half blinde hondje kwam een abrupt eind toen het in het koude water van de Leie terecht kwam.
Voorbijgangers verwittigden de politie van Kortrijk, die op zijn buurt de brandweer ter plaatse riep.

Inmiddels had Laika zich kunnen vastklemmen aan de rand van deLeie ter hoogte van de Ijzerkaai.

Een brandweerman bevrijdde Laika uit zijn benarde situatie en in een groot deken werd de onderkoelde Laika overgebracht naar het politiebureel waar de eerste zorgen werden toegediend en het dierenasiel de hond is komen ophalen.

Gisteren kwamen de dolblije eigenaars Laika ophalen in het asiel. Ze is volledig hersteld en houdt geen schade over aan haar avontuur. Haar baasjes willen iedereen ook hartelijk bedanken voor de inspanningen die geleverd werden om Laika te redden.

Laika woont in Kalken maar vierde met zijn baasjes nieuwjaarnacht bij vrienden in Kortrijk.

Een nacht die ze niet snel zal vergeten ... .

Desondanks de vele waarschuwingen van het asiel om uw dieren (honden, katten, maar ook paarden) goed binnen te houden, blijft de nieuwjaarsnacht de drukste nacht van het jaar voor onze chauffeurs.

En niet ieder verhaal loopt echter zo goed af……

OOk in het nieuwsblad van de regio Laarne werd Laika's nieuwjaarsverhaal gepubliceerd!
Zie : http://www.nieuwsblad.be/Article/PrintArticle.aspx?articleId=0N34GKNF

Top

Kerstmis is geschenkentijd.

29/12/2010

Beste dierenvriend,

Kerstmis is geschenkentijd.
Daarom organiseren wij de de laatste twee weken van het jaar een geschenkenperiode voor onze verlaten dieren.
Kom een cadeautje voor onze verlaten en verwaarloosde dieren onder onze kerstboom leggen.

Schenk onze dieren een beetje geluk en de kerst van hun leven.

Onze dieren verwachten u.

U kunt ons altijd helpen met droge honden en kattenkorrels, blik, kattenbakvulling, onderhoudsproducten, tapijten en dekens, wol,waspoeder, handdoeken, vuilniszakken, trekkers, dweils, Dettol, kopiepapier,verf...enz

Financiële giften zijn welkom op rekeningnummer 001-0792467-53 van de vzw dierenasiel Zwevegem met vermelding"steun werking 2011".

Uw gift maakt het verschil,

Weet u, uw kerstgift vorig jaar gaf ons dat tikkeltje meer:

• Om dit jaar al onze katten te steriliseren/castreren en te chippen.
• Om onlangs kosteloos 28 verwaarloosde honden uit een huis te redden en ze te verzorgen.
• Om ons te onderscheiden van andere dierenasielen door een non-euthanasie beleid vol te houden.
• Om ook oude dieren op te vangen en te herplaatsen.
• Om jaarlijks 41.000 Euro medische kosten te kunnen betalen.
• Om een verrotte gevelmuur te vernieuwen.
• Om een occasie camionette aan te kopen…

We zijn fier op jullie, op onze sponsors, op onze leden en ook op onze vrijwilligers die zich iedere dag opnieuw inzetten om dieren op te halen, hun hokken te kuisen, de perfecte verzorging en dagelijkse wandelingen te geven, en ze de nieuwe thuis bezorgen die ze zo hard nodig hebben.

Kortom, zoveel dierenvrienden samen maken het mogelijk om 365 dagen in het jaar dit mooie project te realiseren en hopelijk nog vele jaren te kunnen voorzetten.

Wij staan klaar, om in 2011 opnieuw een 600-tal honden en een 1000-tal katten op te vangen, samen met uw steun moet dit zeker lukken. In naam van onze dieren, alvast bedankt.

Verder wens ik u een gezond en gelukkig 2011, aan u en allen die u dierbaar zijn. Steeds welkom voor een bezoekje aan onze dieren,

F.Debaillie
Voorzitter

Top

Honden in de kijker!

12/12/2010

BRANCO
Branco is een mooie rottweiler van vier jaar oud. Hij was achtergelaten in een huis en sliep daar buiten in de modder. De eigenaar ging akkoord om hem af te staan en nu zoekt hij een nieuwe thuis.
Branco is een gemoedelijke, lieve jongen die houdt van knuffels. Hij is een beetje aan de dominante kant met andere honden maar hij kan ze wel tolereren. Hij trekt een beetje aan de leiband maar mits correctie komt dit in orde. Of hij zindelijk is of met kinderen kan is niet geweten.

CLEO
Cleo is een beaglemeisje van 11 jaar oud. Ze werd verwaarloosd in haar vorige thuis en daardoor bij ons ondergebracht. Over Cleo valt eigenlijk geen slecht woord te zeggen. Deze lieve meid vindt alles best. Ze kan met andere honden, poezen, kinderen... iedereen is haar vriend. Ze is vriendelijk en vrolijk en houdt van wandelen. Ze is nog heel fit voor haar leeftijd en heeft geen medische kwalen.

JOE
Arme Joe, deze cocker van een jaar werd afgestaan omdat hij niet opgevoed is. Z'n vorige baasje was hem als pup gaan kopen in de winkel en verwachtte waarschijnlijk dat een hond zichzelf opvoedt. Zelfs een trimmer had de cocker nog nooit gezien, wat toch wel een must is voor dit ras! Joe heeft jammer genoeg nog niet veel basiskennis maar het is een gemoedelijk vrolijk hondje waar zeker nog veel mee te doen valt!

STACEY
Stacey is een kruising labrador teef gevonden te Rollegem, ze was niet gechipt en de eigenaar is niet komen opdagen. Heel erg spijtig want dit is een echte tophond. Heel erg trouw en enorm aanhankelijk. Ze kan soms wel angstig zijn bij mensen die ze niet kent. Ze is geneigd om eerder naar vrouwen te trekken dan naar mannen. Andere honden zijn geen probleem. Deze hond is een echte kameraad die goed luistert en graag actief wordt beziggehouden!

ZOTAN
Zotan is een flinke kerel van bijna een jaar oud. Het is een gecastreerde kruising berner sennen/labrador die is afgestaan omdat z'n baasje ziek is. Het is een heel actieve hond die zeker z'n energie moet kunnen kwijtraken. Hij is aan de dominante kant en zou wel eens durven z'n grenzen aftasten eens hij doorheeft dat je niet sterk in je schoenen staat. Een consequente opvoeding is hier dus een must! Iemand met ervaring met honden en die sportief is zou de geknipte baas zijn voor deze mooierd.

ROB
Rob zit al een tijdje bij ons, hij is vorige zomer gevonden in Kortrijk dus weten we jammer genoeg niets over z'n achtergrond. Het is een lief aandoenlijk hondje maar toch ook een echte jack russel. Hij luistert goed en kan met andere honden en kinderen overweg. Poezen laat hij gerust maar het is niet echt een aanrader. Hij is geschat op vier jaar.

SJORS
Sjors is een éénjarige kruising beauceron reu. Hij is gevonden en was in het begin enorm angstig en wantrouwing, zelfs van de leiband was ie bang toen we hem voor het eerst aanlijnden. Toch krijgt Sjors vlug vertrouwen in mensen en is hij er aanzienlijk op vooruitgegaan. Hij speelt graag, kan bij sommige andere honden, is gek op ballen en is een grote knuffelkont. Hij leert snel maar leert jammer genoeg ook snel negatieve zaken aan. Wandelen aan de lijn is voor hem een trekfestijn maar het is al verbeterd. Hij heeft nood aan een stabiele consequente baas en een geborgen thuis waar geen poezen zijn.

AXL
Deze senior (13 jaar) zit al meer dan een jaar bij ons in het asiel. Hij werd afgestaan wegens klachten van de buren, omdat hij teveel blafte als hij alleen werd gelaten. Axl is een kruising jack russel/fox reu. Hij is zindelijk en rustig, hij slaapt graag maar je mag hem altijd wakker maken voor een wandelingetje. Hij kan met andere honden, poezen en kinderen. Het zou zo leuk zijn als hij ergens op pensioen zou kunnen gaan waar een warme mand op hem wacht.

Top

Veel seniors vonden nieuwe thuis !

18/09/2010

Met "fierheid" durven wij zeggen dat de laatste twee maanden veel oudere en zittenblijvers uit het asiel een nieuwe thuis hebben gevonden. Dit is, vooral te danken, aan dierenvrienden die deze honden nog een laatste, goede nieuwe thuis wilden bezorgen. Ik denk maar aan Boomer,Safir,Beau,Jazz,Bono,Speedy,Peetje,Noela,Boozz,Lady,Zelma,Babich,Igor...en nog vele andere honden, maar ook katten.
Bedankt lieve adoptieouders.
Jammer genoeg kregen we opnieuw tal van aanvragen; een schildpad van 39 jaar oud, een kat van 17 jaar......
Maar wie ik vooral in de kijker wil zetten is: Sheba
Deze labrador is de lieveling van iedereen.
Ze wordt door de jongst vrijwilligers spontaan meegenomen op wandeling.
En ze lijkt helemaal niet zo oud.......
Stijn, onze vaste medewerker maakte volgend verslag van haar;
Sheba is een Labrador, teef van 12 jaar, afstand wegens verhuis naar appartement.

Het is een voor haar leeftijd nog actieve en sociale hond die geniet van aandacht.
Gaat graag gaan wandelen en trekt niet of weinig aan de leiband.
Valt niet uit naar andere honden tijdens het wandelen.
Kan overweg met andere honden (reu en teef).
Kinderen die op een verantwoorde manier kunnen omgaan met honden moet geen probleem opleveren. In het asiel en tijdens wandelen levert dit geen problemen op.
Sheba kent de volgende commando’s: zit, poot, af en hier.
Heeft een open en vriendelijk karakter.
Beet niets stuk en was zindelijk bij de vorige eigenaar. Zat toen +/- 8 uur alleen thuis.
Aanhankelijke hond.

Wij hopen dat ze de winter niet in het asiel moet doorbrengen.

Kom ze eens bezoeken, en vergeet ook de beagle van 12 jaar niet die deze week werd afgestaan. Deze hond verdient ook nog een laatste thuis.


Top

Sheba, senior hond in de kijker

16/08/2010

Sheba is een Labrador, teef van 12 jaar !!afstand wegens verhuis naar appartement.

Het is een voor haar leeftijd nog actieve en sociale hond die geniet van aandacht.
Gaat graag gaan wandelen en trekt niet of weinig aan de leiband.
Valt niet uit naar andere honden tijdens het wandelen.
Kan overweg met andere honden (reu en teef).
Kinderen die op een verantwoorde manier kunnen omgaan met honden moet geen probleem opleveren. In het asiel en tijdens wandelen levert dit geen problemen op.
Sheba kent de volgende commando’s: zit, poot, af en hier.
Heeft een open en vriendelijk karakter.
Beet niets stuk en was zindelijk bij de vorige eigenaar. Zat toen +/- 8 uur alleen thuis.
Aanhankelijke hond.



Top

7 redenen om te kiezen voor een volwassen kat:

29/05/2010

1.Een volwassen kat is doorgaans rustiger. Ze vragen minder discipline en werk, zijn minder actief en nieuwsgierig.
M.a.w. geen geklim meer in de gordijnen, geen bloempotten die omgewoeld worden, de vazen enz. blijven heel…

2.Als er een volwassen hond is in het huishouden, kan het verstandig zijn om voor een volwassen kat te kiezen, omdat een oudere kat zich beter kan verdedigen dan een jonge kat.

3.Ook als er hele kleine kinderen in het gezin zijn, kan het goed zijn om een volwassen kat te kiezen. Een kitten wordt immers nogal vaak eens (onbedoeld) mishandeld door kleine kinderen, die denken dat het een knuffelbeest is.

4.In het asiel betaal je voor een volwassen gesteriliseerde of gecastreerde en gevaccineerde kat 50,00€, een heel eerlijke en redelijke prijs als je weet dat een sterilisatie ongeveer 120,00€ kost.

5.Volwassen katten zijn minder gevoelig voor kwaaltjes en ziektes dan jonge dieren.

6.Elke kat heeft haar eigen karakter. Dat karakter is pas definitief gevormd als een kat volwassen is. Van een kitten kan je moeilijk voorspellen hoe het zal uitgroeien. Een spontaan kitten wordt niet per definitie een sociale volwassen kat.
De medewerkers van het asiel kennen de katten heel goed en kunnen je erg veel over hun aard vertellen.

7.Heb je veel buitenruimte (een hoeve bvb.) en zoek je een kat die zorgt dat je geen last hebt van ongedierte? Kies dan eventueel een kat die iets minder sociaal is en zo moeilijker een nieuw gezin vindt.
Ook deze katten verdienen een kans! Wedden dat ze je een mooie wederdienst bewijst?


Top

Nieuwjaarsbrief

29/12/2009

Beste leden en sympathisanten,
2009 zal bij onze medewerkers
vooral bijblijven als het jaar met
opvallend veel verwaarloosde dieren.
Het begon in februari met de inbeslagname van een 20-tal verwaarloosde katten, twee geiten, een kraai, papegaai en een steenuil die in erbarmelijke omstandigheden werden gehouden.
Maar ook de oude labrador die we vonden in een vijver, Bona en Chiva die achtergelaten waren op een koer, en natuurlijk Dribble, de zwaar verwaarloosde Cavalier King Charles deden ons beseffen dat ons werk na 30 jaar nog ver van gedaan is.

Vorig jaar beloofde ik u in onze nieuwjaarsbrief dat, indien ons budget het dit jaar toeliet, wij alle kittens zouden chippen voor adoptie.
Begin mei kreeg dit project vorm, maar financieel bleef het een zware dobber.
Wij vroegen u echter om wat hulp en u hebt massaal gereageerd!(inmiddels werden al 300 kittens gechipt)
Hiervoor willen wij u in naam van onze vele katten hartelijk danken!
Dit project, evenals het steriliseren en castreren van alle volwassen katten voor adoptie, zal ook in 2010 verder worden gezet.

Na enkele jaren afwezigheid, klopte de stad Waregem en gemeente Anzegem terug bij ons aan voor de ophaling en opvang van loslopende en achtergelaten dieren.
Vooral het aantal katten steeg hierdoor, waardoor wij dit jaar verplicht waren om onze zolder om te bouwen tot een 4 - de kattenruimte.

Inmiddels kregen wij deze vraag tot opvang van dieren nog van andere gemeentes.
Wij zullen daarom het komende jaar eens rond de tafel moeten gaan zitten, want wij willen blijven vasthouden aan een perfecte opvang en een nieuwe kans voor elk dier.
Indien het aantal , dat moeten worden opgevangen blijft stijgen, zal dit extra infrastructuur, extra personeel en extra financiële middelen vragen. Momenteel zijn we er nog niet uit hoe we dit kunnen verwezenlijken.

Een zaak is zeker, zonder de inzet van de vele vrijwilligers en onze vele steunende leden zou er helemaal geen asiel zijn, daarom hopen wij ook op uw steun te kunnen rekenen in 2010. Iedere vorm van steun en hulp is welkom.

Verder wens ik u een gezond en gelukkig 2010, aan u en allen die u dierbaar zijn.
Steeds welkom voor een bezoekje aan onze dieren,
F.Debaillie

Er zijn nog enkele kalenders 2010 te koop in het asiel!



Top

FIP

18/07/2009

Een vrouw kwam binnen in het asiel, ze had twaalf katten en haar witte kat was gestorven en ze wou meteen een nieuwe witte. We hadden er drie zitten, daar zou ze uit kiezen. Ze vertelde een beetje over haar poezen, ze had gezegd dat ze allemaal gevaccineerd waren, dus wij vonden dat al een goed voorteken dat ze een verantwoordelijke kattenbaasje was. Tot we een beetje dieper ingingen op de dood van haar witte poes, bleek dat het diertje gestorven was aan FIP...
Voor mensen die niet weten wat FIP is, dit is vergelijkbaar met het HIV virus bij mensen. De poezen kunnen drager zijn en helemaal niet ziek zijn, tot het virus evolueert tot de eigenlijke kattenaids en de dieren erg ziek worden (net zoals bij mensen) Poezen die FIP hebben mogen niet bij andere poezen want ze kunnen ze besmetten. Een kat die FIP heeft kan natuurlijk wel verderleven zonder dat het virus ooit uitbreekt maar bij haar witte was het dus uitgebroken. En bij twaalf poezen lijkt het me zeer onwaarschijnlijk dat er niet nog eentje zou besmet zijn...
Wij zeiden haar dat ze eerst best haar andere poezen zou testen of deze niet seropositief waren en dat ze dan pas een kat bij ons zou meekrijgen, de vrouw en haar man schoten in een furie, we waren een bende zeveraars en nog wat mooie woordjes en ze zouden wel naar een ander asiel gaan waar ze wél een kat zouden meekrijgen!

Dus wij zouden een gezonde poes moeten meegeven naar ergens waar er (12x!!!) kans op besmetting met het kattenaidsvirus is...
Sommige mensen begrijpen toch geen redens hé...
Jammer voor het kitten dat ze ergens anders gaan adopteren....



Top

Dagdagelijkse "problemen"...

2/07/2009

Het asiel kreeg telefoon van een gezin die hun drie cavia's wilden afstaan, met als reden: de kinderen zorgen er niet meer voor. Als je een dier in huis haalt, dan ben je als volwassene nog altijd verantwoordelijk voor het welzijn van je dier(en). Je kan gerust een dier in huis halen voor je kinderen maar dan moet je er SAMEN voor zorgen. Een kind kan dit niet alleen en moet ook verantwoordelijkheid aangeleerd worden, dit kan enkel als je zelf ook het goede voorbeeld geeft. Deze ouders antwoordden op de vraag: en jullie kunnen er ook niet voor zorgen zeker? met 'Neen', op een toon van: daar hebben wij eigenlijk geen zin in.
Toen ze met de drie cavia's aankwamen was het al meteen duidelijk dat niet enkel de kinderen maar eigenlijk niemand er al een hele tijd naar omgekeken had... De dieren waren verwaarloosd en het hok die ze meehadden en waar de cavia's hun leven in hadden gesleten was ronduit smerig. We hebben hen meteen mogen behandelen tegen vlooien.
Hoe mensen de verantwoordelijkheid van het zorgen voor een dier kunnen afschuiven op hun kinderen is mij een raadsel... het is geen pop en het is meer werk dan je soms aanvankelijk denkt.


Nu de congé nadert worden de redenen voor afstand origineler en origineler. Een man kwam z'n kat afstaan. De reden was: Soms blijft ze twee dagen weg van huis en we zijn bang dat ze nooit meer zal terugkomen en we willen dat onze kinderen niet aandoen... dus staan we ze maar meteen af! Benieuwd hoe de kinderen daarop reageerden... Toen kreeg de man plots onze blinde Kartuizer Silke in het snotje 'Maar, is dat een Kartuizer? Is die voor adoptie?' De man werd vriendelijk de deur gewezen.


JahJah is onze nieuwste aanwinst, een man kwam binnen met z'n dwerghamster en was dan eigenlijk nog eerlijk, hij wou z'n zieke hamster afstaan want hij moest terug naar z'n land en kon het diertje niet meenemen. JahJah is een levendig hamstertje maar zijn ene pootje en de onderkant van z'n buik is één en al tumor. Voor het moment heeft JahJah er geen last van, hij gebruikt ook het doorkankerde pootje nog en hij lijkt er geen pijn aan te hebben. Deze diertjes leven heel kort (2 à 3 jaar) en zijn enorm vatbaar voor tumoren. Ondertussen heeft JahJah een nieuw kooitje gekregen met een huisje waar hij dolgraag in nest.

Top

Hoe een dier,de politie en het asiel "gebruikt" wordt....

16/06/2009

Zaterdag kregen we een oproep in het asiel, onze chauffeur moest een 'vuil stinkend langharig hondje' gaan halen die ze gevonden hebben, hij komt ter plaatse en er is daar een heleboel commotie, de mensen die gebeld hadden waren de buren van de eigenaars van het hondje (dat overigens een zeer verzorgd yorkje was).

Het verhaal ging als volgt: De buren hadden de eigenaars van het hondje geld geleend, de eigenaars hadden het geld nog niet terugbetaald en daarvoor waren de buren het hondje gaan stelen, hadden ze de politie en het asiel gebeld om hun buren te pesten en het hondje in het asiel te steken als dwangmiddel om hun geld terug te krijgen. Verhitte discussies, maar ondertussen stond onze chauffeur daar wel (voor een onnodige oproep) en hij vroeg de gebruikelijke 20 euro voor de ophaling.

Natuurlijk ontstond er nog grotere discussie: de eigenaars wilden niet betalen omdat hun buren hadden gebeld en vonden dus dat zij moesten betalen' , de buren op hun beurt, weigerden om te betalen want het was hun hond niet. Onze chauffeur belde de politie, deze kwamen ter plaatse en zeiden dat de eigenaars moesten betalen omdat het hun hondje was en dat ze het de maandag eens mochten komen uitleggen op het politiebureau. De eigenaars zeiden: 'Awel weet ge wa? Pakt hem dan maar gewoon mee!'

Er is nooit niemand meer het hondje komen ophalen...
De politie zal pv opmaken.

Top

Hoe wij bedrogen worden....

18/03/2009

Vier volwassen katten in een grote blauwe mand vol met stront en pies, zo werden ze afgeleverd door een vrouw. Zonder eerst eens te bellen en zonder schroom hoe haar dieren eruitzagen. Toen ze hoorde dat ze afstandsgeld moest betalen zei ze dat ze haar bankkaart niet mee had, er dus eerst achter zou moeten rijden en dan geld moeten afhalen.
Eerst werd de vrouw de bureau binnengeloodst om toch de gegevens van de poezen te kunnen opschrijven, haar eigen gegevens werden ook genoteerd. ‘Moet ik iets achterlaten terwijl ik achter geld ga?’ vroeg ze poeslief. Aangezien mensen, in welke toestand ze hun dier ook achterlaten, misschien wel het voordeel van de twijfel verdienen, werd gezegd dat het niet nodig was, dat we ze wel voor vijf uur terugverwachten.

Vijf uur en mevrouw was met de noorderzon vertrokken. Naar het afstandsgeld konden we fluiten, tenminste, dat denkt ze misschien. Eerste taak was haar poezen wat toonbaar maken en ze verlossen van hun klitten vol met uitwerpselen. Tweede taak: de gegevens checken. Deze leerden ons dat dit het adres van haar grootmoeder was die door een trombose niet meer kon herinneren wat het telefoonnummer van haar kleindochter was. De poezen in kwestie zaten al een tijdje in een kamer opgesloten bij de grootmoeder. Door de trombose wat het vrouwtje niet meer in staat om voor deze dieren te zorgen en aangezien het de poezen van haar kleindochter waren had de dame gevraagd of ze alsjeblieft zelf voor haar dieren wilde zorgen. Waarna de vrouw haar katten in de blauwe mand inlaadde en ze linea recta naar ons bracht om het dan te vertikken afstandsgeld te betalen.

Laat dit nou zeer strafbaar zijn wegens het moedwillig achterlaten van een dier. (de dieren stonden nog op de parking) Misschien dacht mevrouw dat ze slim was om de gegevens van haar grootmoeder op te geven, maar snel zal blijken dat ze zich redelijk wat in de nesten heeft gewerkt.

Het afstandsgeld is niet veel, maar is toch een kleine steun voor het asiel en de verdere opvang van de dieren die men afstaat.

Wij zullen de dieren met veel liefde verzorgen en ze een goede nieuwe thuis geven, maar we vinden het schandalig dat men onze vrijwillige inzet zo misbruikt. Voor zo'n bedriegelijke praktijken leggen wij dan ook klacht neer bij de politie....wordt vervolgd.




Top

Goede thuis gezocht voor 2 lieve geitjes.

4/03/2009

Bij de inbeslagname in Anzegem waren ook twee geitjes meegekomen naar het asiel.
Ze zijn inmiddels vrijgegeven en verzorgd.
Het betreft een oudere witte geit en een kleiner jonger geplekt geitje.Het zijn twee meisjes.
Wij zouden ze graag samen plaatsen in een goede thuis.Ze zijn sociaal en laten zich gewillig aaien.
(Foto bij extra foto's op homepage)

Top

Afscheid van Raspoutine

13/01/2009

Raspoutine, je was een vechter, als 17-jarig hondje hebben we je in beslag moeten nemen bij een geval van verwaarlozing. Toen al was je blind en doof. We zien je nog zitten in één van onze grote hokken, waar je dapper in rondwandelde tot we je snel verhuisden naar een knusse bench. Je zat vol levenskracht en al liep je tien keren tegen de muur, toch bleef je doorwandelen tot je een plattegrond in je hoofd had gevormd.

Er werd een kinderkampeerbed voor jou bemachtigd, daar deed je ‘s namiddags je dutjes in. De kinderen of vrijwilligers namen je in de namiddag enkele keren mee voor een toertje op het gras. In de zomer jakkerde je nog rond op de parking. Wat moet de wereld groot geleken hebben voor je.

Je was iedereens vriend. Zowel van de kinderen als de andere honden, als van de poezen. Je was een ongerept zieltje, compleet onschuldig en je liet alles toe, geduldig wachten terwijl je werd geschoren en op de arm blijven zitten terwijl ze je ergens naartoe droegen. De doof- en blindheid hebben jou er niet van weerhouden nog een goed en rijkgevuld leven te hebben.
En plots was de dag er dat je ene pootje niet meer meewilde, het wandelen ging moeilijker en soms moest je even rusten voor je kon doorgaan. Vertederend was hoe één van de buitenpoezen je constant rechtduwde, alsof ze wilde zeggen ‘geef het niet op!’
Je hart was nog goed, je at en dronk nog en je had geen pijn. Dit was voor ons het belangrijkste, al kwamen mensen ons op de opendeurdag verontwaardigd zeggen hoe het mogelijk was dat dit sukkeltje nog aan het afzien was.

Ze moesten eens weten, jij met al je fratsen en hoe verwend je werd… Je was zo’n vechter, maar zelfs jij geraakt aan het einde van je Latijn. 19 jaar werd je in het asiel, afscheid nemen werd onvermijdelijk. We zullen je as een ereplaatsje geven, het dove en blinde hondje Raspoutine, dapper vechtertje en hartendief van iedereen …

Medewerkers dierenasiel Zwevegem



Top

Lieve Jana

25/12/2008

Jana werd in het najaar van 2008 afgehaald uit een kwekerij. Een jonge,lieve,speelse deugniet.

Na enkele dagen werd opgemerkt dat ze knieproblemen had. Beide knieën waren misgroeid.

Euthanasie of opereren waren de enige opties.Voor onze vrijwilligers was de keuze snel gemaakt.
Enkele dagen later schonk iemand ons het volledige bedrag om de operaties te betalen.(450 €uro per knie)

Bedankt!

(Inmiddels is Jana geplaatst bij lieve adoptieouders en is er reeds één knie geopereerd.Ze is nu bezig aan haar revalidatie en een nieuw leven.)


Top

Vrijwilligers gezocht met stalen zenuwen

10/07/2008

Aangezien we een VZW zijn en alleen overleven op steun en giften van de mensen, hebben we ook vrijwilligers nodig die het dagdagelijkse werk doen.
Een nodige vereiste is natuurlijk: houden van dieren. Maar dat is lang niet genoeg…
Natuurlijk is het simpel om van dieren te houden, hoe kan je ook anders! Maar om hen te verzorgen heb je doorzettingsvermogen, stalen zenuwen en soms een beetje crisismanagement nodig.

Wat zijn nu de taken die een vrijwilliger in het dierenasiel allemaal kan doen?

Ten eerste natuurlijk: helpen kuisen. Iedere morgen worden de hokken van de dieren van boven tot onder geschrobd. Dit niet alleen omdat het ‘goed zou ruiken’ maar op de eerste plaats voor de hygiëne van de dieren, zodat ze de mogelijkheid hebben om zichzelf schoon te houden en geen ziektes op te lopen.
Dus niet bang zijn van wat kak en pies of wat occasioneel braaksel, het is de bedoeling dat alles er zo proper mogelijk bijligt en daar kan je je steentje toe bijdragen. Dit is zeker geen licht werkje, maar het is leuk en rustig werk omdat je dan het dichtst bij de dieren staat en hen zo het best leert kennen.

In de namiddag is het minstens even belangrijk om de hokken van de honden constant schoon te houden. De medewerkers die in de gang rondlopen zorgen hiervoor, als er een plasje of hoopje ligt, dan wordt het hok gereinigd, zodat de hond na z’n wandelingetje in een proper hok terugkomt. Ook waken de mensen in de gang erover dat geen enkele hond meegaat met iemand die geen wandelkaart heeft. Niet zomaar iedereen kan en mag binnenlopen en een hond meenemen. Het zou nogal fraai worden zeker. Dus als de mensen in de gang vragen of iemand een wandelkaart heeft voor ze één van de dieren meegeven, dan is dit enkel ter bescherming van de dieren. Want we moeten toch weten wie er allemaal een hond meeheeft!

Dat brengt ons logischerwijs tot bij de derde groep: onze wandelaars. Iedere dag zijn er vaste wandelaars die er hun prioriteit van maken om elke hond minstens één keer buiten te laten. Dit is leuk voor zowel mens als dier en zorgt ervoor dat de dieren zich prettig voelen en met een tevreden gevoel (en een lege blaas) terug in hun hok kunnen, om te verlangen naar

Dan is er nog een vierde taak, last but not least, en da’s zo’n beetje multitasking. Het bureauwerk.
Het bureauwerk klinkt natuurlijk super-relaxed en bovenal ‘niet vuil’ maar het is stresserend. Er komt een grote verantwoordelijkheid op je schouders. Het maken van proefcontracten, adoptiecontracten, zorgen voor de administratie, de telefoon opnemen en mensen informeren… Het klinkt niet zo moeilijk, maar soms zijn de mensen… moeilijk.
Wat sommige mensen niet begrijpen, is de manier waarop we te werk gaan om de dieren te plaatsen. De bedoeling is, om een afgestane of gevonden hond of kat, niet van de regen in de drup te laten sukkelen.
Wat is het nut, om een dier te plaatsen bij een pleeggezin die er niet goed kan voor zorgen? Zodat het weer kan afgestaan worden misschien? Veel mensen redeneren, als iemand interesse toont in het zielige asielhondje of – katje, dat we die maar meteen met een grote strik er rond moeten meegeven. Niet dus.
Wat de grote val is als je het bureauwerk doet, is herkennen of de potentiële adoptie-ouders het wel goed menen. Vermomde kwekers met een stralend gezinnetje komen zich vaak al eens aanbieden voor een rashond, raskatten zouden maar eens te meer worden gehouden als decoratiestuk om voor het raam te plaatsen, honden die ze wel mooi vinden maar geen flauw benul hebben van wat zo’n ras inhoudt of hoeveel plaats/aandacht/beweging het nodig heeft, en daar ook totaal geen belang aan hechten, een schattig hondje of katje geven voor een verjaardag aan iemand die er helemaal niet wil voor zorgen…
Je moet ze er kunnen uit pikken… maar je leert het wel… gelukkig zijn Dorien en Veerle er, zodat je het niet met vallen en opstaan leert, want anders kregen veel dieren meteen een retour-asiel of veel erger, ‘we-moeten-hem-niet-geef-hem-maar-een-spuitje’ scenario’s.

De tweede kans van de dieren staat voorop en het is de taak van de vrijwilligers om te zorgen dat het meteen een goede is!


Top

Mijn lieve,lieve Noa.

9/07/2008

Toen je net binnenkwam in het asiel was je nog schuchter en bang,

nu ben je reeds uitgegroeid tot een lief, speels kattinetje.

In het begin was het moeilijk om je vast te nemen,maar naarmate de tijd vorderde beterde dit,

nu kunnen we je vastnemen en zolang knuffelen als we maar willen,je blijft gewoon liggen en we zien je ervan genieten.

Zo een kleine speelvogel,wat doet dat in godsnaam in het asiel? Het zou niet mogen,maar toch...

Je bent mijn kleine,grote vriend geworden.

Met je kleine oogjes kijk je me aan,en als ik langs je hokje kom,wrijf je meteen met je kopje tegen het raam,

in de hoop dat ik je toch eens zal vastnemen.

Mijn kleine vriend, binnenkort zal je een nieuw huisje vinden,maar toch zal ik je niet vergeten.

Je grote vriend.
Tati

Top

Respect voor mens en dier?

24/04/2008

Een grote zwarte Range Rover kwam opgereden voor het asiel en het equivalent van zijn wagen stapte uit. Mijnheer X kwam naar de bureau gewandeld, waar ik op dat moment zat.

Hij plantte zijn vuisten op het bureau en leunde met zijn gezicht naar m’n gezicht toe.

‘Ik ga eerlijk zijn, mijn kat moet weg… Nu meteen!’

‘Meneer, ik kan niet zomaar een kat aanvaarden, je zult naar de verantwoordelijke moeten gaan.’ Zijn valse glimlach versteende eventjes en hij begaf zich naar de verantwoordelijke.

Bleek dat Mijnheer al gebeld had en dat hem verteld was dat we op dat moment geen enkel hok vrij hadden (zijn poes was agressief naar andere dieren) en dat hij de week erna moest komen, de afspraak was al gemaakt dus Mijnheer moest enkel vier dagen wachten. Maar Mijnheer dacht van het in het asiel zelf eventjes te komen regelen.

Mijnheer vond het blijkbaar nodig om een hele scène te maken, alsof dat iets aan de situatie dat er geen hokken vrij waren, zou veranderen…

Ik weet niet hoe het zit met andere mensen maar ik en de andere medewerkers van het asiel zijn niet in staat om een kat op ons hoofd te laten wonen.
Mijnheer schreeuwde dat het onze verantwoordelijkheid was om zijn poes NU DIRECT te aanvaarden omdat hij gebeld had naar Brussel en wij daarvoor Subsidies krijgen.

Blijkbaar heeft Mijnheer een magisch telefoonboek, waar hij bij de letter B Brussel vindt en waar een telefoonnummer staat waar hij naar kan bellen. Ik zou wel eens zijn telefoonboek willen lenen dan konden wij ook eens bellen naar zijn Brussel om te vragen of wij subsidies krijgen want die zogenaamde Subsidies bestaan gewoonweg niet.
Zo kun je toch merken wanneer mensen liegen.
Mijnheer X begon zijn dreigementen wat te verhogen toen hij merkte dat er niet werd toegegeven (gewoon omdat er geen mogelijkheid was om zijn kat te aanvaarden)

‘Ik ga mijn kat afsmijten, dan is dat JULLE verantwoordelijkheid!’
Hij en zijn Range Rover stoven ervandoor.

Niet lang daarna kwam een wandelaar melden dat ze een poes die niet bij het asiel hoorde, had zien lopen op de parking…

Je gelooft bijna niet dat er nog zo'n mensen bestaan...








Top

Drukke dagen; cavia's, gerbils en twee zwaar verwaarloosde honden

13/04/2008

Zoals al eerder in dit dagboek is geschreven komen (grote) inbeslagnames altijd onverwacht. Net als je denkt even wat tijd te hebben voor jezelf komt er een noodoproep.

Dit keer waren het 400 cavia's in een bouwval van een huis in (een gemeente van)Lierde. Via onze vrienden van het vogelasiel kwam het verzoek of wij wilden meehelpen deze dieren op te vangen en een goed tehuis tegeven. De eigenaresse wilde meewerken en (vrijwillig) afstand tekenen. Dit was een voordeel want dit betekend dat je meer handelingsvrijheid hebt en dat er niet het risico bestaat op een groot aantal (dure) rechtzaken.

Ik moet zeggen dat wij al veel schrijnende situaties hebben gezien qua verwaarlozing en vuile woningen, maar iedere keer lukt het nog om ons verbaasd te doen staan. Dit was weer zo'n situatie, bijna onwerkelijk. Een huis die er uitzag als er al tien jaar niet meer gewoond was (stof & vuiligheid), overal hokjes met dieren en boven op zolder een 'pot-stal' voor de cavia's, die zeker ook al maanden/jaren niet was uitgemest. Veilig kon je de situatie niet meer noemen. Chappeau voor onze collega's die daar alle cavia's hebben gevangen.

Eerste taak is (natuurlijk) om de dieren goede huisvesting en medische zorg te geven. Daarna begint natuurlijk de zorg wat te doen met al deze dieren? Goede publiciteit helpt altijd mee om goede gezinnen voor de dieren te vinden. Gelukkig 'pakte' de media dit goed op.

Ook een bevriend dierenasiel (Animal Trust) wilde gelijk helpen om een aantal dieren op te vangen. De zorg te verdelen maakt dat je binnen de beperkte tijd toch al datgene kunt doen wat nodig is. Daarbij vergroot dit de kans op een goede plaatsing aangezien je een grotere regio hebt waar je de dieren bij goede mensen kunt plaatsen.

De reactie bij publiek en media hebben ervoor gezord dat dat wij nu kunnen zeggen dat de meeste cavia's definitief of tijdelijk goed geplaatst zijn.

Een aantal (zieke) dieren zitten nog bij ons of bij opvangcentra in Nederland te wachten op een goed tehuis, nadat zij genezen zijn verklaard. Ook hiervoor zal tzt wel een goed tehuis gevonden worden.

Rest ons natuurlijk de gerbils en de honden die een goed tehuis zoeken. Iedere serieuze potentiele adoptant is natuurlijk welkom om het asiel een bezoekje te brengen voor extra informatie.



Top

Raspoutine, De grootste duts van ons asiel…(?)

7/04/2008

Als wandelaars vragen waarom dat zielige hondje daar zo zit in een kooitje bij de poezen, dan zeggen we: ‘Dat is Raspoutine, hij is 18 jaar, doof en blind.’

Dan stijgt er een medelijdende ‘oooooh’ op. Het arme hondje… en dan zijn laatste dagen nog in een asiel moeten slijten… ‘Dat moet het grootste sukkeltje zijn die er zit…’
Niets is minder waar!

Raspoutine leidt in ons asiel een meer dan goed leventje. Hij wordt op tijd mooi gecoiffeerd, hij krijgt lekker eten en drinken en een warm mandje. ’s Morgens, als de kattenhokken worden gekuist, mag hij rondlopen. Hij kent de ruimte inmiddels al zo goed dat hij niet meer zo veel tegen de muur loopt (en hij loopt er ook niet hard tegen want op Raspoutine zijn leeftijd gaat alles nogal op een slakkengangetje).

Nadat de hokken gekuist zijn en iedereen gaat gaan eten, dan krijgt Raspoutine ook zijn eten (terwijl de andere honden moeten wachten tot 16u) en dan doet hij zijn middagdutje in een warm dekentje, net naast de verwarming. (want een hele voormiddag rondwandelen is lastig natuurlijk)

Tegen 14u is hij uitgerust en dan mag hij gaan wandelen. Eerst droegen we hem tot aan het gras want natuurlijk ‘ocharme dat beestje, hij ziet niks en hoort niks en is zo oud…’ tot we doorhadden dat Raspoutine wel tot aan het gras geraakte en dat hij wél de weg kent terug naar het asiel. Nu wandelt hij mooi aan de lijn (mits enkele aanwijzingen van degene die met hem gaat gaan wandelen).

De namiddag passeert en Raspoutine wordt meestal een tweede keer (tussen het dutten door) naar buiten meegenomen. Als het avond is en het asiel sluit, mag Raspoutine nog even rondwandelen. Zo blijft hij ook in beweging.

Raspoutine wordt omringd door vrijwilligers die hem zeer graag zien, hij wordt supergoed verzorgd, heeft alles wat een hondje op zijn leeftijd en in zijn toestand kan wensen (veel aandacht van zowel de mensen als de poezen die hem sceptisch aankijken als hij bij hen rondjakkert, lekker eten, een warme mand en iedere dag één of twee wandelingetjes) Als er iets scheelt dan is onze dierenarts er ook supervlug bij.
Raspoutine kon het volgens mij niet veel beter treffen op zijn oude dag!



Top